انتخاب فلز پركننده ) فيلر : (
برای انتخاب فيلر بايد به سه ويژگی توجه کرد :
١ -ويژگی رفتار ذوب فيلر
٢ -ويژگی فيزيكی فيلر
٣ -شكل فيلر
ویژگی های رفتاری و فیزیکی:
چون فیلرهای جوش اغلب از آلیاژ دو یا چند فلز هستند ، بنابراین ویژگی های فیزیکی آن بر اساس ترکیب متالوژیکی آن فلزات است. این ترکیب آلیاژ است که مشخص می کند آیا فیلر با دو فلز هم سازگاری دارد یا خیر. آیا قادر است بدون تشکیل ترکیب های متالوژی ناخواسته به راحتی در میان دو فلز پایه جریان یابد. گاهی در فرآیند جوش ویژگی های خاصی مد نظر است. مثلا اگر قرار باشد جوش در خلاء صورت گیرد ، به فیلری نیاز است که محتوی ماده ی فرار (مانند کادمیوم و یا روی) نباشد. اما برای جوش قطعات فلزی که در مدارهای الکتریکی مورد استفاده قرار می گیرد فیلر می بایست کاملا خالص باشد. در همین راستا اگر بخواهیم دو فلزی که مقاوم به خوردگی هستند ، جوش دهیم باید از فیلرهایی استفاده کرد که هم مقاوم به خوردگی باشند و هم با یکدیگر سازگاری داشته باشند.
رفتار ذوب نیز بر اساس ترکیب متالوژی فلزات است. از آنجائیکه بسیاری از فلزات آلیاژ هستند ، نباید انتظار داشت که رفتار جوش آنها مانند فلزات معمولی باشد و در آن دمای معین از حالت جامد به مایع تبدیل شود. اگر چه در این زمینه استثناهایی نیز وجود دارد که می توان به آلیاژ نقره و مس (نقره 72% و مس 28%) اشاره کرد. که در دمای ذوب 780 درجه ی سانتی گراد کاملا به صورت مایع در می آیند.
رفتار ذوب : اگر آلیاژی از نقره و مس را حرارت دهیم این آلیاژ در حرارت 780 درجه سانتی گراد شروع به تغییر شکل می دهد و از حالت جامد خارج می شود و شکل خمیری به خود می گیرد. هر چه حرارت را افزایش می دهیم شکل خمیری به صورت مایع شدن تغییر شکل می دهد. هنگامیکه درجه حرارت به 950 درجه می رسد شکل خمیری کاملا به صورت مایع در می آید. اگر مقدار مس را افزایش دهیم مشاهده می کنیم با درجه حرارت کمتری می توان آن آلیاژ را به حالت مایع در آورد. این رابطه تا آلیاژ 72 درصد نقره و 28 درصد مس یک رابطه مستقیم است اما وقتیکه درصد مس افزايش مي يابد از رابطه مستقیم خارج می شود و برای رسیدن به نقطه ذوب آن آلیاژ به حرارت بیشتر نیاز است.